W poprzednim numerze Biuletynu ukazał się mój obszerny artykuł zatytułowany Płytowe dzieje “Halki“ Stanisława Moniuszki. W punkcie 2 owego artykułu opisane zostały dzieje pierwszego płytowego nagrania tej opery dokonanego przez polską firmę Syrena-Electro. Otóż już po złożeniu rękopisu artykułu w Redakcji, Ruch Muzyczny rozpoczął publikację serii artykułów poświęconych dziejom pierwszej polskiej wytwórni płytowej Syrena-Electro pod wspólnym tytułem Historia w tempie 78 obrotów na minutę autorstwa Tomasza Lerskiego (nr 17, 18, 19 z 2000 r.). Lektura tego właśnie, niezwykle ciekawego i zapewne źródłowego opracowania, skłania mnie do pewnego ustalenia i sprostowania niektórych faktów powstania nagrania Halki, a podanych przeze mnie w moim artykule. Przede wszystkim nagranie to dokonane zostało (na 14 dwustronnych płytach) w 1929 roku, a nie, jak podałem, w roku 1932. A całość przygotował muzycznie i prowadził dyrygent Bronisław Szulc. Partię Halki śpiewała Matylda Polińska–Lewicka. Zdaniem Tomasza Lerskiego Polskie Nagrania dokonując w 1980 roku reedycji płyt połączyły nagrania z różnych lat (zestawiając nawet elektryczne z akustycznymi). Przyznam, że lektura opracowania p. Lerskiego nie do końca wyjaśnia wszystkie szczegóły tego nagrania, gdyż sam autor twierdzi, że katalog Syreny Record z 1932 (obejmujący produkcje trzech lat) anonsuje płyty z fragmentami Halki różniące się od zapowiadanych w katalogu sierpień – wrzesień 1929 roku. Stąd, m.in. podwójne obsady, o których pisałem w moim artykule. Chciałbym także, w imieniu Redakcji, przeprosić Czytelników, za złośliwego chochlika drukarskiego, który przekręcił niektóre nazwiska w moim artykule. I tak: winno być Mieczysław Salecki i Roman Wraga (wymienieni w punkcie 2) oraz Borys Pokrowski (punkt 3). [W wersji internetowej błędy zostały poprawione - przyp. red.]